Νούς και Γνώση

Συγγραφέας: Φανή Πανταζή   Εκδόσεις: Ψυχογιός( 2011)  Σελ.: 537

Η Μαρίνα κοίταξε το νερό που έτρεχε στη γούρνα και μετά τη λεύκα που θρόιζε απαλά πάνω από το κεφάλι της. Είχε συνδέσει αυτό το θρόισμα με την παρουσία της μητέρας της. Και τώρα, νόμιζε ότι άκουγε τη φωνή της να ψιθυρίζει κάτι. Αφουγκράστηκε καλύτερα για να ξεχωρίσει τα λόγια. Θα σ’ αγαπάω πάντα… Θα σε προσέχω από ψηλά… Μα πώς δεν το είχε σκεφτεί αυτό; Η μαμά της την παρακολουθούσε και την πρόσεχε από ψηλά!

Kαρπός ενός μεγάλου έρωτα, η Μαρίνα ζει τα πρώτα παιδικά της χρόνια μέσα στη θαλπωρή που της εξασφαλίζουν η αγάπη και η στοργή των γονιών της. Πολύ μικρή όμως χάνει τη μητέρα της και βιώνει τη μοχθηρία της μητριάς της, η οποία, μετά το θάνατο και του πατέρα, κυριεύεται από μια ανεξέλεγκτη μανία εκδίκησης απέναντί της. Το αποκορύφωμα είναι μια πλεκτάνη που στέλνει την ανύποπτη Μαρίνα στη φυλακή με βαρύτατες κατηγορίες.

Στην άλλη άκρη της πόλης, ο Παναγιώτης γνωρίζει από μικρός την ορφάνια και τη μιζέρια. Το αγόρι μεγαλώνει στους δρόμους, στα ορφανοτροφεία και τα αναμορφωτήρια.

Και όμως, η μοίρα έχει αναθέσει στον Παναγιώτη ένα ρόλο καταλυτικό. Εντελώς αναπάντεχα, οι δρόμοι τους διασταυρώνονται μόνο για μια στιγμή. Θα σταθεί όμως αυτό αρκετό για να βρει εκείνος τη λύτρωση και η Μαρίνα την ευτυχία;

Συγγραφέας: Μάρω Βαμβουνάκη  Εκδόσεις: Ψυχογιός(2011)

Τέσσερα χρόνια έπειτα από τη μυστηριώδη εξαφάνιση μιας διάσημης ηθοποιού, της Ρωξάνης Δανηλάτου, μια τηλεοπτική εκπομπή επαναφέρει τα αναπάντητα ερωτήματα μιας ιστορίας που είχε συγκλονίσει το πανελλήνιο.

Η Δανηλάτου υπήρξε μια σπουδαία ηθοποιός. Ένα ταλέντο, από αυτά που λέμε ότι βγαίνουν μια φορά στα πολλά χρόνια. Ο κόσμος μαγεύονταν σε κάθε της εμφάνιση στη σκηνή, ο χώρος της τη σεβόταν και την αναγνώριζε ως πρότυπο επαγγελματία. Είχε κατακτήσει την απόλυτη επιτυχία.

Ποιός γνώριζε ή φανταζόταν όμως τι γίνεται όταν πέφτει η αυλαία; Ποιος είχε δει το πρόσωπο που της επέστρεφε ο φωτισμένος καθρέφτης του καμαρινιού της, όταν έβγαζε τα ρούχα και το μακιγιάζ των ρόλων κι έμενε μόνη; Μόνη, σ’ έναν κόσμο με σκιές και φαντάσματα. Σ’ ένα σπίτι, μαυσωλείο ενός αποτυχημένου γάμου κι ενός νεκρού παιδιού, που μαζί του πήρε και την ψυχή της. Μια γυναίκα εσωστρεφής και λιγομίλητη από μικρή, να περιφέρεται σε ένα τεράστιο άδειο πατρικό, σαν φτιαγμένο να της υπενθυμίζει συνεχώς το χαώδες κενό της ψυχής της.

Χωρίς να ειδοποιήσει κανέναν, η Ρωξάνη δεν εμφανίστηκε ένα βράδυ στο θέατρο. Παραστάσεις αναβάλονται, θεατές παίρνουν πίσω τα χρήματά τους για προπωλημένα εισιτήρια και όλοι προσπαθούν να λύσουν το μυστήριο της εξαφάνισης. Είναι δολοφονία, ατύχημα ή αυτοκτονία;

Τι ρόλο έπαιξε ο ξένος άνδρας που πήγε στο καμαρίνι της ένα βράδυ, λίγους μήνες πριν, για να επιδιορθώσει ένα πρόβλημα στα υδραυλικά του θεάτρου; Ένας γιατρός που είχε έρθει στην Ελλάδα να εργαστεί ως υδραυλικός και σήμερα έχει επιστρέψει στην πατρίδα του μαζί με τη γυναίκα του, Άλμα Γιαβόρσκι. Τι σύμπτωση! Το ρόλο της Άλμας, έπαιζε τότε στο θέατρο η Ρωξάνη. Το ρόλο μιας γυναίκας που “σαν διάφανη ψυχή αναζητούσε, σπαραχτικά όσο και διακριτικά, την πολυπόθητη υπόστασή της”, όπως είχε γράψει κάποιος κριτικός θεάτρου.